....วันนี้บังเอิญได้ยินว่าเธอรอใครบางคน และฉันไม่ได้หวังว่าเขาคนนั้นจะเป็นฉัน เพียงแต่คิดในมุมกลับกัน เธอคือเขาคนนั้นที่ฉันรอ ....
....ถ้าฉันขอร้องให้เธอหันมาสนใจฉัน เธอก็คงร้องขอกับเขาคนนั้นเช่นเดียวกัน เราจึงต่างรอทั้งที่ไม่มีหวัง เพราะคนที่เรารอนั้น ไม่เคยหันกลับมาใส่ใจ ....
จำได้ว่าตอน ม.3 ติด ร ภาษาไทยเพราะท่องกลอนไม่ได้ เป็นเพราะว่าเราไม่เก่งวรรณยุกต์ ( อย่าว่าแต่วรรณยุกต์เลย อ่าน พูด เขียน ภาษาไทยก็ไม่แข็งเลยสักอย่าง ) .... กว่าจะแก้ ร ได้ก็ท่องให้อาจาร์ยฟังไปเป็นสิบๆรอบ ดีนะที่แก้ได้ไม่งั้นไม่ได้เรียนต่อ ม. ปลาย แล้วมาเจอ เขา ( คนนั้น ) .... ตอน ม.3 ติด ร ภาษาไทย แต่ตอน ม.ต้น ถึงตอนนี้ ติด ร วิชาลืม แก้ไม่ได้สักที .... แง้ๆ แม่ไม่ปลื้มแน่เลย !
แต่มันต้องมีสักวันล่ะนะ .... ที่แก้ รอ ได้....หวังว่าแกก็คงแก้ได้เหมือนกัน
